projekty misyjne

Projekty misyjne

Ośrodek dla dzieci

Zgromadzenie Sióstr Serca Jezusa powstało wiele lat temu. Obecnie liczy 54 siostry i 40 młodych dziewcząt w formacji. Nasz charyzmat realizujemy w trzech diecezjach Burundi: Bujumbura, Bururi i Muyinga. Naszym charyzmatem jest szerzenie kultu Serca Jezusa, poprzez dzieła miłosierdzia wśród ubogich, chorych, więźniów, wdów i sierot. W tym duchu trzy razy w tygodniu odwiedzamy główne więzienie w Bujumbura, przynosząc więźniom żywność, ubrania, lekarstwa oraz Komunię Świętą. W więzieniu Mpimba zauważyłyśmy dużą grupkę dzieci (około pięćdziesięciu), które przebywają tam razem z matkami. Chciałybyśmy, aby nie musiały wychowywać się i dorastać w więzieniu oraz by mogły otrzymać odpowiednią opiekę, pożywienie i rozwój. Dlatego też w pobliżu więzienia zaczęłyśmy budowę ośrodka dla dzieci. Rząd dał nam teren, który już ogrodziłyśmy. Niestety z powodu braku funduszy i bez Waszej pomocy nie jesteśmy w stanie doprowadzić tego projektu do końca. Zwracamy się więc z gorącą prośbą o pomoc w dalszej budowie ośrodka. Jeśli nie uda się nam go stworzyć, dzieci nadal będą zmuszone do spędzenia swojego dzieciństwa w więzieniu, chociaż nic złego nie zrobiły. Proszę, pomóżcie nam zwrócić im godne dzieciństwo, aby mogły wychować się w klimacie miłości i poszanowania ludzkiej godności. Za każdy gest solidarności z serca dziękujemy i zapewniamy o pamięci w modlitwie.

s. Elisabeth Nzeyimana

Bujumbura, Burundi

Formacja katechistów

Jestem duszpasterzem oraz kapelanem szpitala w Kumasi. Pracując dziesięć lat w duszpasterstwie i pięć lat jako kapelan w jednym z największych szpitali w Ghanie, dostrzegam brak odpowiedniego przygotowania katechistów, posługujących wśród chorych na AIDS. Wielu chrześcijan cierpi i umiera na tę chorobę w ciszy, gdyż boją się odrzucenia przez rodzinę i najbliższych. Nie mogą podzielić się z nikim swoim bólem i cierpieniem. W naszym środowisku jest bardzo mało wiedzy na temat tej choroby i ludzie boją się mieć jakikolwiek kontakt z osobami chorymi. Myślę, że tej sytuacji można zapobiec przez przygotowanie grupy katechistów, którzy otoczyliby chorych odpowiednią troską i opieką. W tym celu chciałbym zorganizować kurs formacyjny na temat AIDA oraz pomocy duchowej chorym. Moim pragnieniem jest, aby opieka nad chorymi uwzględniała nie tylko aspekt ludzki, ale również pomoc duchową i psychologiczną. Każdy z nas wie, jak bardzo ważne jest, aby chory, bez względu na sytuację, czuł się kochany. Wielu katechetów wyraziło chęć takiej formy pomocy drugiemu człowiekowi, a niektóre emerytowane pielęgniarki i nauczyciele są gotowi przyjść nam z pomocą. Zwracam się z gorącą prośbą o pomoc materialną w zorganizowaniu kursu formacji katechistów i pomocników pastoralnych. Niech Bóg błogosławi Was i wszystkich bliskich Waszemu sercu. Z serca każdemu błogosławię.

ks. Emmanuel Ayih

Kumasi, Ghana

Zakup samochodu do pracy duszpasterskiej

Należę do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Królowej Afryki założonego w 1903 roku, które służy ubogim mieszkańcom Tanzanii w Dar es Salaam, Kigoma, Mpanda, Mbeya, Moshi, Tabora, Mwanza i Sumbawanga. Na placówce misyjnej Sumbawanga prowadzimy sierociniec dla ponad siedemdziesięciu dzieci, przedszkole, szkołę z internatem dla 500 dziewcząt; ośrodek zdrowia oraz katechizujemy w pobliskiej szkole podstawowej i średniej. Pierwsi misjonarze przybyli tutaj w 1885 roku. Głównym źródłem utrzymania tutejszej ludności jest rolnictwo, gdyż klimat sprzyja różnym rodzajom upraw, takich jak ryż, fasola, banany, kukurydza, bataty, fasola i różne gatunki owoców. Brak samochodu jest dla nas dużym utrudnieniem w służbie tutejszej ludności. Jeśli na przykład w ośrodku zdrowia pojawia się konieczność skierowania chorego do szpitala, to staje się to niemożliwe. Brak auta bardzo utrudnia nam też odwiedzanie chorych w ich domach oraz katechizację w odległych wioskach. Nowy samochód służył będzie także głoszeniu Ewangelii i umacnianiu wiary tutejszych katolików, gdyż dzięki niemu siostry będą mogły częściej docierać na spotkania modlitewne i formacyjne. Zwracam się więc z gorącą prośbą o pomoc w zakupie samochodu, który ułatwi nam różnoraką pracę duszpasterską. Już teraz dziękujemy za każdy życzliwy gest i obiecujemy naszą pamięć w modlitwie.

s. Maria Goretti Chusa

Sumbawanga, Tanzania

Tanzania II 20.jpg

Ukończenie kaplicy

Parafia Świętego Krzyża została założona w 1979 roku, a należący do niej katolicy mieszkają w 22 wioskach, które nie mają kaplic. Wioska Yapar znajduje się 37 km od kościoła parafialnego i liczy 250 rodzin. Przez ostatnie sześćdziesiąt lat ci ubodzy rolnicy na wspólne nabożeństwa i katechezę spotykali się w małej kaplicy zbudowanej z bambusa i dachu pokrytego blachą. Obecnie kaplica jest nieszczelna i trudno z niej korzystać na modlitwy i niedzielne lekcje katechizmu. Dlatego trzy lata temu mieszkańcy wioski rozpoczęli budowę nowej kaplicy z marzeniem o godnym miejscu do sprawowania Eucharystii, modlitwy i codziennego wzrostu w wierze. Wiara jej mieszkańców jest żywa i osobiście znam ich gorliwość i poświęcenie. Zwracam się z prośbą o pomoc w ukończeniu kaplicy. Mieszkańcy wioski to ubodzy rolnicy, którzy utrzymują się jedynie z tego co uda im się uprawić. Z nadzieją i entuzjazmem patrzą w przyszłość, licząc, że już wkrótce będą mogli ukończyć budowę domu Bożego, który jest ich wielkim marzeniem. Dzięki Waszej pomocy będziemy mogli wspólnie ukończyć budowę kaplicy w Yapar. Jako młody Kościół misyjny potrzebujemy Waszego wsparcia duchowego i materialnego, aby skutecznie pełnić naszą misję ewangelizacyjną w tej części Indii. Zapewniamy Was o naszej nieustannej i wdzięcznej modlitwie we wszystkich Waszych intencjach.

o. Simon Fernandis CSC

Tripura, Indie

Z rzeczy boskich najbardziej boską jest współpraca nad zbawieniem dusz.

Siostry Misjonarki
św. Piotra Klawera
  • White Facebook Icon
  • White Twitter Icon
  • White Instagram Icon
  • Flickr - Grey Koło

© Zgromadzenie Sióstr Misjonarek św. Piotra Klawera 2020